موآ؛ این پرندگان غول پیکر که از نظر ظاهری شبیه به شترمرغ و میمون هستند، در طول هزاران سال بدون بال باقی ماندند و زمانی بزرگترین پرندگان جهان بودند. از آنجایی که موآها تا ۶۰۰ سال پیش در زادگاه شان یعنی نیوزلند حضور داشتند، پرها و تخمهای آنها دست نخورده پیدا شد.
فرادید: آیا یک گونه منقرض شده میتواند به حیات برگردد؟ این سوال جذابی است که با پیشرفت علم شبیه سازی در طول دهههای اخیر بارها مطرح شده است. مثلا در فیلم پارک ژوراسیک احتمالا به یاد دارید که دایناسورها پس از اینکه DNA دست نخورده شان در شکم پشههای باستانی در کهربا پیدا شد، دوباره به زندگی بازگشتند. اما در این گزارش میخواهیم به پاسخ علم به این سوال برسیم.
واقعیت این است که علم شبیه سازی هنوز در مراحل ابتدایی خود قرار دارد. اما با این وجود بسیاری از دانشمندان معتقدند که فعلا مسئله زمان است و احتمالا خیلی زود حیوانات منقرض شده دوباره میتوانند روی زمین راه بروند.
برای شبیه سازی موفقیت آمیز یک حیوان منقرض شده، دانشمندان باید DNA حیوان را تقریباً به شکل کاملا دست نخورده پیدا کنند. برخی از این گونهها به دلیل در دسترس بودن DNA دست نخورده، پتانسیل قابل توجهی برای بازگشت به حیات دارند.
برای مثال، حیواناتی که اخیراً منقرض شده اند، معمولا نمونههای موزهای آنها وجود دارد یا گونههایی که در آخرین عصر یخبندان پیدا میشوند DNA باستانی دست نخوردهای را ارائه میدهند. این امر باعث میشود که شبیه سازی یا احیای یک گونه منقرض شده معقول، اخلاقی، ایمن و مقرون به صرفه باشد.
اما دایناسورها به دلیل زمان زیادی که سپری شده است، بعید است که بار دیگر به زمین برگردند، اما در قرنهای آینده بعید نیست که این امر ممکن شود. با این حال ما در این گزارش ۶ گزینه اصلی برای بازگشت به زمین را به شما معرفی میکنیم.
۱- ماموت
به نظر میرسد ماموتهای پشمالو گزینهای عالی برای بازگشت از انقراض هستند. بسیاری از نمونههای ماموت پشمالو در یخبندان دائمی سیبری باقی مانده اند. پالئوژنتیک ها، دانشمندانی که مواد ژنتیکی حفظ شده را مطالعه میکنند، ژنوم ماموت پشمالو را اخیرا توالی یابی کرده اند.
طبق اعلام شرکت علوم زیستی و ژنتیک Colossal، برای چنین کاری محققان باید ژنوم بقایای یک ماموت پشمالو را توالییابی کنند. آنها سپس این ژنوم باستانی را با ژنوم فیل آسیایی مقایسه میکنند تا بخشهایی از دیانای که مربوط به مو و چربیهای ماموتها میشود و آنها را برای زندگی در آب و هوای سرد سازگار میکند، مشخص کنند. این ماده ژنتیک سپس به سلولهای پوست فیل آسیایی که در معرض انقراض است منتقل میشود. آنها این سلولها را به سلولهای بنیادی متنوعتری که حاوی دیانای ماموتها است تبدیل میکنند.
این شرکت چند ماه قبل اعلام کرد که یک بودجه ۱۵ میلیون دلاری برای این کار فراهم کرده است و قرار است این پروژه را در سالهای آینده به نتیجه برساند.
